कविता भाव’नाको कलात्मक अभिव्यक्ति मात्र होइन, होइन फगत कोरा शब्दहरूको सङ्गा’लो मात्रै । यो त आफैँमा जाग’रण पनि हो । चेत पहि’ल्याउने बाटो पनि हो । कविता आफैँमा न’दी हो, निर’न्तर चे’तना प्रवा’हित हुने नदी । अर्को न’दी अर्थात् कालीग’ण्डकी । यी दुई न’दीलाई जो’ड्ने प्रय’त्न गरेका छौं हामीले ।
नेपालका मात्रै होइन, विश्वकै न’दीहरूमा’झ छु’ट्टै विरा’सत बो’केको न’दी हो काली’गण्डकी । ऋषि’हरूले सि’द्धि र मु’क्ति प्रा’प्तिका लागि र वि’ज्ञहरुले पर्या’वरणका लागि काली’गण्डकी बहा’व क्षे’त्रलाई अति उ’त्तम मानेका छन् । पा’रिस्थि’तिक प्रणा’लीको उपयो’गिताले पनि काली’गण्डकी आफैंमा वि’शिष्ट नदी हो । यससँग लाखौं मानिसहरुको जी’वन जोडि’एको छ । स्था’नीयका निम्ति जीवन मात्र होइन, ज’न्म देखि मृ’त्यु सम्मको जी’विका र सं’स्कार जोडि’एको छ ।

दुर्भा’ग्य, अहिले काली’गण्डकी माथि वि’भत्स अ’वैध दो’हन चलिर’हेको छ। काली’गण्डकीको प’वित्र जल प्रति’दिन प्रदु’षित बन्दै गएको छ भने नदीमा जल’मात्रा पनि पनि घ’ट्दो छ । नदीको स’भ्यता, पर्या’वरण र जि’विकामाथि ग’म्भीर सं’कट पैदा हुने गरि गरिने दो’हनका कार’ण घा’टहरू विस्था’पित बनेका छन् ।
कविता मार्फत मु’खरित गर्न “कालीग’ण्डकी नदी स’प्तक श्रृङ’खला” (आन्दो’लन कविता) का रुपमा आयो’जना गर्ने नि’श्चय ’काली’गण्डकी बचा’औँ अभि’यान’ ले थालेको छ ।
यस अन्तर्गत प्रस्तुत छ कवि मोहराज शर्मा को कविता– ‘नभ’त्काऊ सभ्य’ताको जग’ ।